Japońska taksówka okiem polskiego przewoźnika. Czego możemy się nauczyć?

Wstęp

Gdy po raz pierwszy stajesz na zatłoczonej ulicy w Tokio czy Kioto, szybko zorientujesz się, że japońskie taksówki to zupełnie inny świat niż ten, który znasz z europejskich miast. To nie jest zwykły środek transportu, ale prawdziwa manifestacja japońskiej filozofii gościnności omotenashi. Już od pierwszego kontaktu widać, że każdy detal został przemyślany tak, aby pasażer czuł się wyjątkowo. Kierowcy w nienagannych garniturach, lśniące karoserie i charakterystyczne ustawienie lusterek – to wszystko składa się na doświadczenie, które zapada w pamięć. W Polsce taksówka często bywa traktowana jako konieczność, w Japonii to usługa premium, której używa się świadomie i z szacunkiem dla jej unikalnego charakteru.

Najważniejsze fakty

• Zielone tablice rejestracyjne to jedyny pewny znak legalnej taksówki – białe tablice oznaczają prywatne pojazdy, których należy unikać
• Automatyczne drzwi sterowane przez kierowcę to nie tylko technologiczny bajer, ale wyraz szacunku dla pasażera – nigdy nie próbuj ich dotykać ani siłowo zamykać
• Napiwki są całkowicie nietaktowne i mogą zostać odebrane jako obraźliwe – jedynym właściwym podziękowaniem jest szczere „arigatō gozaimasu” z lekkim ukłonem
• Strategiczne korzystanie z taksówek opłaca się głównie na krótkich dystansach, w nocy gdy metro nie kursuje, lub gdy podróżuje grupa 3-4 osób dzieląca koszt

Pierwsze spotkanie z japońską taksówką

Gdy po raz pierwszy stajesz na zatłoczonej ulicy w Tokio czy Kioto, szybko zauważysz, że japońskie taksówki to zupełnie inny świat niż ten, który znamy z polskich miast. To nie jest zwykły środek transportu, ale prawdziwa manifestacja japońskiej filozofii gościnności omotenashi. Już od pierwszego kontaktu widać, że każdy detal został przemyślany tak, aby pasażer czuł się wyjątkowo. Kierowcy w nienagannych garniturach, lśniące karoserie i charakterystyczne ustawienie lusterek – to wszystko składa się na doświadczenie, które zapada w pamięć. W Polsce taksówka często bywa traktowana jako konieczność, w Japonii to usługa premium, której używa się świadomie i z szacunkiem dla jej unikalnego charakteru.

Jak rozpoznać japońską taksówkę i czego się spodziewać?

Rozpoznanie legalnej japońskiej taksówki jest prostsze niż mogłoby się wydawać. Kluczowy jest kolor tablic rejestracyjnych – tylko zielone tablice z białymi znakami gwarantują, że wsiadasz do oficjalnego przewoźnika. Białe tablice z zielonymi literami oznaczają pojazdy prywatne, których lepiej unikać. Kolejną podpowiedzią jest sygnalizacja na przedniej szybie – czerwony napis 空車 (kūsha) to zaproszenie do zatrzymania wolnego pojazdu, podczas gdy zielony lub inny kolor oznacza, że taksówka jest zajęta. W nocy dodatkowym wskazaniem jest świecący się „kogut” na dachu. Wnętrze zaskoczy cię nieskazitelną czystością – białe, często koronkowe pokrowce na fotelach, zero zapachów i absolutny porządek. Kierowca, zwykle starszy, dystyngowany mężczyzna w garniturze i często białych rękawiczkach, dopełnia tego obrazu profesjonalizmu i dbałości o detal.

Wygląd zewnętrzny – od klasyki po nowoczesność

Japońskie taksówki przeszły fascynującą ewolucję, która doskonale odzwierciedla połączenie tradycji z nowoczesnością charakterystyczne dla tego kraju. Przez dekady ulice miast zdominowane były przez kanciaste, ale urocze sedany Toyota Crown Comfort i Nissan Cedric, które stały się ikonami japońskiego transportu. Ich klasyczny design i niezawodność do dziś budzą sentyment. Obecnie coraz częściej spotyka się ich nowoczesnego następcę – Toyotę JPN Taxi, wprowadzoną w 2017 roku. Ten model z charakterystyczną dużą kratą chłodnicy oferuje większą przestronność, jest przyjazny osobom na wózkach i ekologiczny dzięki napędowi hybrydowemu LPG. Najbardziej charakterystycznym elementem, który od razu rzuca się w oczy, są lusterka boczne montowane na przednich błotnikach zamiast na drzwiach. To nie tylko stylowy retro akcent, ale przede wszystkim praktyczne rozwiązanie poprawiające widoczność w wąskich, japońskich uliczkach.

Odkryj sekrety doskonałej podróży samochodowej dzięki naszemu przewodniku 5 wskazówek jak zaplanować idealną podróż samochodem, które otworzą przed Tobą świat beztroskich przygód na czterech kółkach.

Oznakowanie, które musisz znać

Zanim wsiądziesz do japońskiej taksówki, naucz się odczytywać kluczowe oznaczenia – to Twoja gwarancja bezpiecznego i legalnego przejazdu. Najważniejszym wskaźnikiem są zielone tablice rejestracyjne z białymi znakami, które odróżniają oficjalne taksówki od prywatnych pojazdów. Białe tablice z zielonymi literami oznaczają „shirotaku” – nielegalne przewozy, których należy unikać. Drugim krytycznym elementem jest podświetlana tabliczka na desce rozdzielczej widoczna przez przednią szybę. Czerwony napis 空車 (kūsha) to Twoje zielone światło – taksówka jest wolna i możesz ją zatrzymać. Jakikolwiek inny kolor, najczęściej zielony z napisem 賃走 (chinsō), oznacza pojazd zajęty. W nocy dodatkowym sygnałem jest świecący „kogut” na dachu, choć to znaki na szybie są ostatecznym wyznacznikiem dostępności.

Wnętrze japońskiej taksówki: kapsuła czystości i profesjonalizmu

Gdy automatyczne drzwi się otwierają, wkraczasz do świata, gdzie standardy czystości i profesjonalizmu osiągają zupełnie nowy poziom. Pierwsze, co rzuca się w oczy, to śnieżnobiałe pokrowce na fotelach, często zdobione eleganckimi koronkowymi wzorami. To nie tylko kwestia estetyki – to symbol absolutnego dbałości o higienę i komfort pasażera. Całe wnętrze lśni idealną czystością, bez śladu kurzu, plam czy nieprzyjemnych zapachów. Kierowca, zwykle starszy, dystyngowany mężczyzna, dopełnia tego obrazu perfekcji – nienaganny garnitur, krawat i często białe rękawiczki świadczą o dumie z wykonywanej pracy. Wszystkie te elementy tworzą spójną całość, będącą żywym przykładem japońskiej filozofii omotenashi, gdzie każdy detal służy przewidywaniu potrzeb gościa i zapewnieniu mu absolutnego komfortu.

Japońska etykieta i zwyczaje: jak być wzorowym pasażerem

Podróżowanie japońską taksówką to prawdziwa lekcja kulturowych niuansów, których znajomość pozwoli Ci uniknąć niezręcznych sytuacji. Najważniejsza zasada dotyczy automatycznych drzwi – lewe tylne drzwi otwierają się i zamykają samoczynnie, sterowane przez kierowca. Nigdy nie próbuj ich dotykać ani siłowo zamykać – to nie tylko nietakt, ale ryzyko uszkodzenia mechanizmu. Komunikacja z kierowcą wymaga przygotowania – większość taksówkarzy nie mówi po angielsku, więc miej adres docelowy zapisany po japońsku lub przygotowany na mapie w telefonie. Pamiętaj o fundamentalnej różnicy: w Japonii nie daje się napiwków. Próba wręczenia dodatkowych pieniędzy może zostać odebrana jako obraźliwa sugestia, że usługa była niewłaściwie wyceniona. Jedynym oczekiwanym podziękowaniem jest szczere „arigatō gozaimasu” i lekki ukłon.

Automatyczne drzwi to nie tylko technologiczny bajer – to wyraz szacunku dla pasażera i dbałości o jego komfort

Zanurz się w sztuce wyboru idealnego miejsca na odpoczynek, zgłębiając nasze eksperckie rady w artykule Jak sprawdzić jakość noclegu przed dokonaniem rezerwacji – klucz do świadomych i satysfakcjonujących wyborów podróżniczych.

Sztuka wsiadania: tajemnica automatycznych drzwi

Najbardziej zaskakujący moment dla europejskiego pasażera przychodzi, gdy podchodzi do japońskiej taksówki. Lewe tylne drzwi otwierają się samoczynnie – to kierowca steruje nimi za pomocą specjalnej dźwigni. Twoim jedynym zadaniem jest cierpliwie poczekać, aż mechanizm wykona swoją pracę. Próba samodzielnego otwarcia czy zamknięcia drzwi to nie tylko poważny nietakt, ale realne ryzyko uszkodzenia precyzyjnego systemu. To eleganckie rozwiązanie ma głębszy sens – cały proces wsiadania i wysiadania staje się płynny i pozbawiony wysiłku ze strony pasażera. Kierowcy dbają, by drzwi otwierały się dokładnie w momencie Twojego podejścia i zamykały po zajęciu miejsca, co tworzy wrażenie idealnie zsynchronizowanego, niemal ceremonialnego doświadczenia.

Komunikacja z kierowcą: jak pokonać barierę językową?

Większość japońskich taksówkarzy w podeszłym wieku nie mówi po angielsku, ale to nie stanowi problemu przy odrobinie przygotowania. Kluczem jest posiadanie adresu docelowego zapisanego po japońsku – personel hotelu czy recepcji chętnie pomoże Ci go przygotować na kartce lub w telefonie. Jeśli nie masz takiej możliwości, zbliż widok na mapie Google Maps i pokaż kierowcy dokładną lokalizację. Wiele taksówek wyposażonych jest w tablety z funkcją tłumaczenia, ale nie licz na to. Najskuteczniejszym rozwiązaniem są aplikacje jak GO, Uber czy DiDi, gdzie wpisujesz cel po angielsku, a system automatycznie przesyła japońskojęzyczną wersję kierowcy. Pamiętaj o zachowaniu spokoju i cierpliwości – kierowcy są niezwykle uprzejmi i zrobią wszystko, by zrozumieć Twoje potrzeby.

Kultura napiwków: dlaczego „Arigatō” wystarczy

W japońskiej kulturze usługowej napiwki nie istnieją i są uważane za nietaktowne. Próba wręczenia dodatkowych pieniędzy kierowcy taksówki spotka się z grzeczną, ale stanowczą odmową. To głęboko zakorzenione w mentalności – usługa ma być wykonana perfekcyjnie za ustaloną cenę, a sugerowanie, że należy ją dodatkowo wynagrodzić, może być odebrane jako obraźliwe. Najwyższą formą uznania jest szczere podziękowanie – lekki ukłon i wyraźne „arigatō gozaimasu” (dziękuję bardzo) przy wysiadaniu. Ta zasada dotyczy wszystkich usług w Japonii, od restauracji po hotele, i wynika z dumy z dobrze wykonanej pracy oraz przekonania, że najwyższa jakość jest standardem, a nie czymś nadzwyczajnym wymagającym dodatkowego wynagrodzenia.

W Japonii cena usługi zawiera już wszystko – doskonałą obsługę, nieskazitelną czystość i profesjonalizm. Dodatkowe pieniądze burzą tę harmonijną równowagę

Przenieś się do serca miejskich pulsujących metropolii, odkrywając nasze starannie wyselekcjonowane 5 lokalizacji apartamentów w centrum miast dla niezależnych podróżników, gdzie każda ulica opowiada własną, niepowtarzalną historię.

Jak działa system opłat w japońskich taksówkach?

Japoński system opłat za przejazdy taksówką to przykład matematycznej precyzji, gdzie każdy element ma swoje uzasadnienie. Podstawą jest opłata początkowa, która w Tokio wynosi 500 jenów za pierwsze 1,096 kilometra – to tak zwane „trzaśnięcie drzwiami”, które pokrywa koszty podstawowej usługi. Po przekroczeniu tego dystansu wchodzi w życie system podwójnego naliczania: za każdych kolejnych 255 metrów dopisuje się 100 jenów, a gdy prędkość spada poniżej 10 km/h lub podczas postoju, ta sama kwota nalicza się co 95 sekund. Wieczorem i w nocy między 22:00 a 5:00 obowiązuje dopłata nocna w wysokości 20% do całej kwoty, co rekompensuje kierowcom pracę w mniej komfortowych godzinach. Dodatkowo warto pamiętać o opłatach za autostrady, które kierowca zawsze konsultuje z pasażerem przed wjazdem na płatny odcinek.

Struktura taryfy

Struktura japońskiej taryfy taksówkowej to fascynujący przykład racjonalnego podejścia do kosztów usługi. W Tokio opłata początkowa 500 jenów obejmuje niecałe 1,1 kilometra, co przy obecnym kursie wynosi około 13 złotych. Po tym dystansie każde 255 metrów kosztuje 100 jenów (około 2,60 zł), co daje relatywnie wysoki koszt krótkich przejazdów. Jednak prawdziwym testem dla portfela są korki – gdy prędkość spada poniżej 10 km/h, licznik przełącza się na tryb czasowy i nalicza 100 jenów co 95 sekund. To sprawia, że godzina stania w korku to dodatkowe 3800 jenów (około 100 zł). Dla dłuższych tras istnieje mechanizm zniżkowy – przejazdy powyżej 9000 jenów otrzymują 10% rabat od kwoty przekraczającej tę granicę. W innych miastach stawki różnią się: Osaka ma wyższą opłatę początkową (680 jenów), za to Kioto oferuje niższą stawkę kilometrową, co jest ukłonem w stronę turystów odwiedzających rozproszone atrakcje.

Metody płatności

Japońskie taksówki oferują niezwykłą elastyczność jeśli chodzi o formy zapłaty, co stanowi wyraźny kontrast wobec ich sztywnego systemu taryfowego. Podstawową metodą pozostaje gotówka w jenach, którą akceptują wszystkie taksówki bez wyjątku. Jednak w wielkich miastach jak Tokio czy Osaka powszechnie przyjmowane są karty kredytowe Visa i Mastercard – informują o tym naklejki na przedniej szybie. Prawdziwym game-changerem są jednak karty IC takie jak Suica, Pasmo czy ICOCA, które normalnie służą do płacenia za przejazdy pociągami i metrem. Wystarczy przyłożyć kartę do czytnika w taksówce i opłata zostaje automatycznie pobrana z przedpłaconego salda. Najnowocześniejszą opcją są płatności przez aplikacje typu GO, Uber czy DiDi, gdzie kwota jest pobierana automatycznie z podpiętej karty po zakończeniu kursu. To rozwiązanie całkowicie eliminuje potrzebę fizycznej płatności i problemy komunikacyjne z kierowcą.

Koszty przejazdów z lotnisk i między atrakcjami

Planując podróż po Japonii, warto strategicznie podejść do kwestii transportu – zwłaszcza że koszty przejazdów taksówką mogą znacząco wpłynąć na Twój budżet. Podczas gdy w Polsce taksówka często jest traktowana jako codzienny środek transportu, w Kraju Kwitnącej Wiśni to usługa premium, której ceny potrafią zaskoczyć nieprzygotowanych turystów. Kluczowe jest zrozumienie, że japońskie taksówki najlepiej sprawdzają się na krótkich dystansach lub gdy podróżuje się w grupie – wtedy koszt na osobę może być konkurencyjny wobec transportu publicznego. Pamiętaj też o dopłacie nocnej 20% obowiązującej między 22:00 a 5:00, która dodatkowo podnosi finalną kwotę.

Taxi z lotniska Narita (NRT) do Tokio? Lepiej dwa razy się zastanów

Lotnisko Narita to jeden z tych przypadków, gdzie wybór taksówki może okazać się finansową katastrofą. Oddalone o około 60-70 kilometrów od centrum Tokio, generuje koszty przejazdu sięgające nawet 38 000 jenów – to równowartość około 1000 złotych! Nawet tak zwane stałe stawki oferowane przez niektóre firmy wahają się między 19 500 a 30 000 jenów, do czego należy doliczyć opłaty autostradowe. Dla porównania – bilet na szybką kolej Narita Express kosztuje około 3000 jenów, co czyni ją ponad dziesięciokrotnie tańszą alternatywą. Taksówkę z NRT warto rozważyć jedynie w ostateczności, na przykład gdy podróżuje duża grupa z mnóstwem bagażu gotowa zapłacić za komfort door-to-door po długim locie.

Taxi z lotniska Haneda (HND) do Tokio: rozsądniejsza opcja

Zupełnie inaczej przedstawia się sytuacja z lotniskiem Haneda, które znajduje się zaledwie 17 kilometrów od ścisłego centrum. Tutaj taksówka staje się realną opcją, zwłaszcza że wiele firm oferuje atrakcyjne stałe stawki. Przejazd do dzielnicy Shinjuku to około 8300 jenów (około 214 zł), do Shibuya 7800 jenów, a do Chiyoda nawet 6900 jenów. Dla grupy 3-4 osób z bagażem koszt na głowę zaczyna być porównywalny z transportem publicznym, a wygoda bezpośredniego dowozu pod hotel jest nie do przecenienia po męczącym locie. Pamiętaj jednak, że do tych kwot zawsze należy doliczyć opłaty za autostrady i ewentualną dopłatę nocną, jeśli lądujesz w późnych godzinach.

Cyfrowa rewolucja w japońskich taksówkach

Japonia, choć głęboko zakorzeniona w tradycji, zaskakująco sprawnie wdrożyła nowoczesne technologie w branży taksówkarskiej. Aplikacje mobilne stały się nieodłącznym elementem krajobrazu transportowego, ale działają inaczej niż te znane z Europy. Uber w Japonii to nie platforma ride-sharingowa, lecz system zamawiania licencjonowanych taksówek – zupełnie inne podejście niż to, które znamy. Dla turystów plusem jest znajomy interfejs i brak bariery językowej, bo cel podróży wpisuje się cyfrowo. Prawdziwym królem rynku jest jednak japońska aplikacja GO, obsługująca 45 z 47 prefektur i ponad 80% rynku. Jej angielska wersja i wsparcie dla zagranicznych kart (choć czasem kapryśne) czynią ją niezbędnym narzędziem. Chiński gigant DiDi oferuje częste promocje i tłumaczenie czatu z kierowcą, co jest nieocenione przy skomplikowanych trasach.

Cyfryzacja nie ogranicza się tylko do zamawiania przejazdów. Wiele taksówek wyposażonych jest w tablety z funkcją tłumaczenia, terminale płatnicze akceptujące karty IC jak Suica, a nawet systemy rozrywki dla pasażerów. Paradoksalnie, ta technologiczna zaawansowanie współgra z tradycyjną etykietą – kierowca wciąż otwiera drzwi automatycznie, a wnętrze lśni idealną czystością. Dla polskiego przewoźnika to cenna lekcja, że nowoczesność nie musi oznaczać rezygnacji z wysokich standardów obsługi i dbałości o detal.

Taksówka czy pociąg? Oto strategiczny wybór

Decyzja między taksówką a transportem publicznym w Japonii to kwestia czystej kalkulacji i strategii, a nie wygody czy kaprysu. Taksówka opłaca się głównie w czterech scenariuszach: podróży „ostatniej mili” z dworca do hotelu z ciężkim bagażem, przejazdów nocnych gdy metro nie kursuje, dotarcia do miejsc trudno dostępnych (jak niektóre świątynie w Kioto), oraz gdy podróżuje grupa 3-4 osób dzieląca koszt. W tym ostatnim przypadku cena na osobę bywa zbliżona do biletu kolejowego, a komfort drzwi-drzwi jest nie do przecenienia po całym dniu zwiedzania.

We wszystkich innych sytuacjach japoński transport publiczny bije taksówki na głowę pod każdym względem. Przejazd z lotniska Narita do centrum Tokio to najlepszy przykład: taksówka kosztuje 10 razy więcej niż ekspres kolejowy i często jest wolniejsza z powodu korków. Shinkanseny między miastami rozwijają prędkości 300 km/h, a metro w Tokio dociera wszędzie z minutową precyzją. Dla japończyków taksówka to ostateczność lub luksus, a nie codzienność – to podejście warto adoptować planując podróż. Kluczowe jest mieszane korzystanie z obu opcji: pociąg na długie dystanse, taksówka na finisz.

Złote zasady japońskiej taksówki: twoja ściągawka

Po latach obserwacji japońskiego rynku mogę wyodrębnić kilka fundamentalnych zasad, które powinien znać każdy turysta. To nie tylko wskazówki praktyczne, ale klucz do zrozumienia lokalnej kultury i uniknięcia kosztownych błędów.

1. Zielone tablice to must-have – tylko pojazdy z zielonymi tablicami rejestracyjnymi są legalnymi taksówkami. Białe tablice oznaczają prywatne auta (shirotaku), których należy unikać.
2. Czerwony znak 空車 to zielone światło – podświetlany na czerwono napis kūsha na przedniej szybie oznacza wolny pojazd gotowy do przyjęcia pasażera.
3. Drzwi są świętością – nigdy nie dotykaj tylnych lewych drzwi, które otwierają się i zamykają automatycznie. Próba samodzielnego manipulowania to poważny faux pas.
4. Napiwki są taboo – wręczenie dodatkowych pieniędzy jest nietaktem i może zostać odebrane jako obraźliwe. Jedynym proper podziękowaniem jest „arigatō gozaimasu”.
5. Haneda tak, Narita nie – taksówkę z lotniska Haneda można rozważyć, z Narita to finansowe samobójstwo. Zawsze wybieraj pociąg lub autobus.

Japońska taksówka to więcej niż transport – to ceremoniał, gdzie każdy gest ma znaczenie, a szacunek dla klienta przejawia się w najdrobniejszych detalach

Pamiętaj też o elastyczności płatności: gotówka, karty, karty IC i aplikacje są powszechnie akceptowane. I najważniejsze – używaj taksówek strategicznie jako uzupełnienia genialnego systemu transportu publicznego, a nie jego zamiennika. Te zasady to klucz do bezstresowego i ekonomicznego poruszania się po Japonii, gdzie każdy przejazd może stać się fascynującym doświadczeniem kulturowym.

Wnioski

Japońskie taksówki to znacznie więcej niż środek transportu – to materialna manifestacja filozofii omotenashi, gdzie każdy detal od nienagannego wyglądu kierowcy po automatyczne drzwi służy absolutnemu komfortowi pasażera. Kluczowa jest świadomość, że to usługa premium, której koszty potrafią znacząco obciążyć budżet, zwłaszcza na długich trasach jak przejazd z lotniska Narita. Strategiczne korzystanie z taksówek jako uzupełnienia transportu publicznego pozwala czerpać z ich wyjątkowości bez szoku cenowego. Zrozumienie lokalnych zwyczajów – od braku napiwków po sposób komunikacji – nie tylko ułatwia podróż, ale otwiera drzwi do autentycznego doświadczenia japońskiej kultury usług.

Najczęściej zadawane pytania

Czy muszę dawać napiwki w japońskiej taksówce?
Absolutnie nie. Napiwki są uważane za nietakt i mogą zostać odebrane jako obraźliwe. Usługa ma być doskonała za ustaloną cenę, a jedynym właściwym podziękowaniem jest szczere arigatō gozaimasu z lekkim ukłonem.

Jak rozpoznać, czy taksówka jest wolna?
Szukaj podświetlonego na czerwono napisu 空車 (kūsha) na przedniej szybie. Zielony lub inny kolor oznacza, że pojazd jest zajęty. W nocy dodatkowym wskaźnikiem jest świecący się znaczek na dachu.

Czy kierowcy mówią po angielsku?
Większość starszych kierowców nie mówi po angielsku. Zawsze miej przygotowany adres docelowy po japońsku – na kartce lub w telefonie. Aplikacje jak GO czy DiDi automatycznie tłumaczą cel dla kierowcy.

Czy mogę otwierać drzwi sam?
Nigdy nie dotykaj drzwi – otwierają się i zamykają automatycznie, sterowane przez kierowcę. Próba samodzielnego manipulowania to poważny nietakt i ryzyko uszkodzenia mechanizmu.

Kiedy opłaca się jechać taksówką?
Gdy podróżujesz w grupie 3-4 osób, wozisz ciężki bagaż, jedziesz nocą lub do miejsc słabo skomunikowanych. Z lotnisk tylko Haneda nadaje się na taksówkę – z Narita to finansowa katastrofa.

Jakie metody płatności są akceptowane?
Gotówka w jenach, karty kredytowe Visa/Mastercard, karty IC (Suica, Pasmo) oraz płatności przez aplikacje. Większość taksówek oferuje kilka opcji, ale gotówka zawsze działa.

Czym różnią się tablice rejestracyjne?
Tylko zielone tablice z białymi znakami gwarantują legalną taksówkę. Białe tablice z zielonymi literami oznaczają pojazdy prywatne – unikaj ich.

Czy muszę zapinać pasy bezpieczeństwa?
Tak, choć nie zawsze jest to rygorystycznie egzekwowane, dla własnego bezpieczeństwa zawsze zapinaj pasy. Japońskie taksówki są wyposażone we wszystkie wymagane zabezpieczenia.